Sarnix.Blog Rotating Header Image

tv

Geen TV

Een tijdje terug dacht ik UPC te slim af te zijn. Ik heb mijn kabeltv opgezegd in de verwachting dat ik toch wel tv kon blijven kijken. En dan zonder dat het geld kost. Eerst een maand opzegtermijn en per 26 oktober zou het afgelopen zijn. De mevrouw aan de telefoon vertelde dat het signaal nog enkele weken doorgestuurd zou worden, maar dat het dan zou verdwijnen. “Ja, ja, mevrouwtje”, dacht ik nog. Nu op maandag 8 februari wil ik onder het eten het sportjournaal kijken en zie ik niets anders dan ruis op de tv op ieder kanaal. Ruim drie maanden na opzeggen blijk ik dan werkelijk afgesloten.

Voorlopig zal ik geen tv kunnen kijken en heb ik geen idee op welke termijn ik een nieuw tv-abonnement aan ga schaffen. Geen mogelijkheid meer om half leuke, half interessante programma’s. Het journaal zal ik wel gaan missen, net als het sportjournaal, maar al stukken minder De wereld draait door.

Vooralsnog vind ik het erg ontspannen en geniet ik er zelfs van. Net thuisgekomen van een wedstrijd zaalvoetballen en dan is het verleidelijk om half versleten op de bank wat te zappen en heen en weer te schieten tussen Pauw & Witteman en Nova en een of andere film, onderbroken door reclameblokken, die ik al een keer heb gezien. En dat kan nu niet! Fantastisch eigenlijk …. eh …. voorlopig.

Dus nu geen nederland 1, nederland 2, nederland 1, rtl nog wat, nederland 2 en dan toch maar weer nederland 1, want die ene gast zal nu wel aan het woord komen bij P&W, maar wat posten op dit blog en dan Dostojevski lezen. Schuld en boete, al bevalt de titel Misdaad en straf me beter. Hoe komt dat toch, blijf ik me afvragen, dat een russische romantitel zo verschillend vertaald kan worden? Is de oorspronkelijke titel zo ambigu of werd misdaad zo anders beleefd in het Rusland van de 18e eeuw? Is een misdaad direct een schuld t.o.v. de tsaar die ingelost moet worden met straf/boete?

The Wire seizoen 3

Gisteravond heb ik het 3de seizoen van The Wire uitgekeken. Waanzinnig. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo’n boeiende serie heb gezien. Alles lijkt te kloppen. De karakters, de plot per aflevering, het verhaal in 12 afleveringen, de sfeerzettingen, de spanningbogen, de conversaties. Het is moeilijk om iets anders dan superlatieven te hanteren.

Seizoen 1 was zeer overzichtelijk en erg sterk. Seizoen 2 werd al complexer met meer politiek en de haven, wat als enig nadeel had dat alles wat er gebeurde werd ingegeven door de rancune van 1 vervelend oud mannetje, die gelukkig 1 keer flink in zijn gezicht wordt geslagen door zijn schoonzoon. Echter, in seizoen 3 lijkt alles samen te vallen. Het is zo absurd realistisch en geloofwaardig wat er gebeurt. Het thema legalisatie van drugs is zo uitmuntend uitgebeeld en kan mij zeer bekoren. Ik had niet durven denken dat dit zo’n rol zou kunnen spelen in een amerikaanse serie.

Het coolste van seizoen 3 was de cooperatie van Omar Little en Brother Mouzone. Bij mij ontstond er een ongebreideld enthousiasme. Er zijn niet veel dingen die het daarbij halen. Ik geloof dat ik alleen bij het winnen van de Champions League door Feyenoord nog harder op de banken zou staan te gillen.