Sarnix.Blog Rotating Header Image

joden

Nieuwe camera

Op vakantie is mijn vorige camera kapot gegaan. Als je een reisverzekering hebt afgesloten is er geen beter moment voor je camera om kapot te gaan. Er gaat wel een tijd over heen voor je je geld uitgekeerd krijgt en daarom heb ik ondertussen een nieuwe camera aangeschaft, waar ik erg blij mee ben.

Dit is hem:

Sony Cybershot DSC-W170 Black

Sony Cybershot DSC-W170 Black

In een vorige post heb ik het een keer over korting bij de We Fashionstore gehad en had ik het over jodentruken. Het is enigszins vervelend om dat woord te gebruiken, maar ook in dit geval lijkt er sprake van te zijn. Als je op de website het zwarte toestel vergelijkt met het zilverkleurige toestel dan zie je bij het zilverkleurige toestel dat je er een gratis fotoalbum ter waarde van 14 (zegge en schrijve: veertien) euro bij krijgt. Geenszins iets om je keuze van af te laten hangen als je het vooraf weet, maar je komt er pas achteraf achter en ik word er dan een beetje meewarig van. Ik heb net het contactformulier ingevuld, waarin ik bepleit dat het zeer wenselijk is dat ze mij alsnog zo’n gratis fotoalbum doen toekomen. Maandag of dinsdag a.s. krijg ik antwoord. Ik houd u op de hoogte!

Korting

Vandaag liep ik de We Fashionstore in, waar rode billboards duidelijk maakten dat er een 50% sale gaande was. Op de 1ste verdieping rijen broeken, t-shirts, blouses, shorts etc. en overal zei het: “sale solden soldes”. Eenmaal bij de kassa met 2 broeken, 3 overhemden, shorts en een shirt bleken de zaken anders in elkaar te zitten. Er is pas sprake van korting als

  1. het in het rek hangt waarop aangegeven staat dat er korting is,
  2. op het product zelf een rode tag is aangebracht met de tekst “sale sale sale sale sale”,
  3. er op het prijskaartje een nieuwe prijstag zit die de nieuwe prijs aangeeft.

Van alle producten die in de rekken voorzien van borden met “sale solden soldes” was slechts een marginaal gedeelte in de uitverkoop en deze ervaring riep een herinnering bij me op.

Mijn vader woonde in1990 nog niet zo lang in Chicago en mijn broer en ik waren bij hem voor een paar weken op bezoek. Hij woonde betrekkelijk dicht bij het centrum, tussen North Clark Street en Lake Michigan. En op een dag gingen we op pad om zijn badkameruitzet aan te schaffen. Hij wist een “Action“-achtige winkel van enkele hectare groot in mijn herinnering. De reclamefolder toonde foto’s van de producten, waar hij naar op zoek was. Na een uur rondbanjeren in die supermarkt/megastore/fabriekshal had hij 2 karretjes bij elkaar gesprokkeld vol badkamer artikelen en liepen we tevreden naar de kassa en ook daar bleken de zaken anders in elkaar te zitten. Mijn vader had alles uitgezocht in bruin en beige en op de foto’s in de actiefolder was duidelijk te zien dat het om lichtblauwe artikelen ging, ergo geen korting. Na enig soebatten met de cassier duwde hij de winkelwagentjes terug de winkel in en zei: “Jodenstreken zijn het. Jodenstreken. Daar werk ik niet aan mee.”

Ik wil hier geenszins insinueren dat mijn vader anti-semitische gedachten of gevoelens er op na hield, integendeel. Hij had een zeer expliciete waardering voor Israel en zijn bevolking. Desalniettemin weet ik dat hij vandaag gezegd zou hebben: “Jodentruken zijn het, Sarnixie, jodentruken. Niks kopen daar. Het is de enige macht, die je als consument hebt.”