Sarnix.Blog Rotating Header Image

Niet terzake doende gedachten

Soms heb ik last van gedachten, die totaal niet terzake doen. Net wil ik beginnen met de voorbereidingen van de lunch als mijn blik op de gesuikerde pinda’s valt. Ik heb ze al aangebroken en om het zakje niet open te laten staan had ik er een knijper op gedaan. Terwijl ik dit schrijf besef ik hoe lullig het klinkt, maar vooruit, zo ben ik dan: ik ben zo iemand die knijpers op zakjes, die ik aanbreek, doet, teneinde de inhoud langer en beter te kunnen bewaren. Ik sta fijn te snoepen van de suikerpinda’s zo vlak voor de lunch (gelukkig heeft mijn moeder geen internet en kan ze dit niet lezen) als de ene helft van de knijper uit het metalen bindertje schiet. En terwijl ik de verloren helft van de knijper terugbreng bij zijn wederhelft schiet het door me heen dat dit al eerder is gedaan door iemand anders. Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit niet waar is, maar volgens de overlevering (Sjors & Sjimmie) werden gedetineerden vroeger bezig gehouden met werkzaamheden als zakjes plakken en knijpers in elkaar zetten. En opeens zit er achter de knijper een heel spannend verhaal, althans dat hoop ik. Echter, na eerder op de dag gelezen te hebben over misbruik van een jongetje van 5, lijkt het me dat er een grotere kans is dat er een verhaal achter de crimineel achter mijn knijper schuilgaat waar ik liever niets van zou willen weten. Desalniettemin zie ik nog steeds een vluchtauto over een weg, zo 1 als je wel vaker in het hollands landschap tegen kan komen, 2-baans met een onderbroken witte streep, aan beide zijden van de weg een fietspad gescheiden door een strook gras, waarin om de 25 meter een populier is gepland met af en toe een verkeersbord en van die lage witte paaltjes die aan je eigen weghelft rode reflectors hebben en aan de andere kant witte reflectors, scheuren op passende afstand gevolgd politiewagens met sirenes. Een vluchtauto vol geld en juwelen zo in mijn gedachten terwijl ik eigenlijk de lunch aan het voorbereiden moet zijn. Het kan raar lopen op een maandagmiddag.

Met meer van mijn posts is het zo en gaat het zo zijn dat er niet direct een pointe is in mijn verhaal. Nu ervaar ik dat zelf geenszins als een probleem en vandaag zeker niet, want wat was het spannend met al dat geweld over de weg, maar dit keer lag het al enigszins in de titel besloten. Je was gewaarschuwd.

Be Sociable, Share!
  • Twitter
  • Facebook
  • email
  • StumbleUpon
  • LinkedIn
  • Reddit
  • Tumblr
  • Google Bookmarks