Sarnix.Blog Rotating Header Image

May, 2008:

Dialoog met XP

Op mijn computer heb ik Ubuntu en Windows XP geinstalleerd. In de meeste gevallen start ik Ubuntu op. Eigenlijk heb ik XP alleen voor wancatan nodig en verder niet veel bijzonders. Desondanks was mijn XP installatie zo instabiel geworden dat ik het opnieuw moest installeren. En XP installeren betekent de master boot record overschrijven en dus daarna ook weer Ubuntu opnieuw installeren.

Sinds enige tijd heb ik een netwerk printer van HP. Reuze handig. Of ik nu moet printen vanaf mijn laptop of vanaf mijn desktop. Het kan beide. Om niet al die extra onzin programma’s van HP te installeren koos ik ervoor om alleen maar de drivers te installeren en hier bleek een verschil met Ubuntu.

In Ubuntu wilde ik iets printen. Ik kwam erachter dat de printer nog niet was toegevoegd, dus ik klik op printer toevoegen en dan volgt er een dialoog.

  • Ubuntu: Ah, je wilt een printer toevoegen. Wat voor printer heb je dan?
  • Sarnix: Een netwerk printert.
  • Ubuntu: En wat is het ip-adres van die printert?
  • Sarnix: Nou, dat is 192.168.1.99.
  • Ubuntu: Oh volgens mij is dat een HP DeskJet 6940. Kan je je daarin vinden?
  • Sarnix: Ja, hoor. Geen probleem.
  • Ubuntu: Zal ik dan de bijbehorende driver voor je ophalen en installeren?
  • Sarnix: Nou, als het niet teveel moeite is, Ubuntu. Dank je wel, hoor.

En net heb ik de printert voor XP geinstalleerd en ook dan volgt er een dialoog.

  • XP: Een printer toevoegen? Ja, best, maar dat doen we wel op mijn manier. Is het een lokale printer of een netwerk printer?
  • Sarnix: Het is een netwerk printert, meneer.
  • XP: Ok prima. Gaan we de omgeving bekijken of weet je de naam of de locatie?
  • Sarnix: De naam? Hmm, nou ik weet de locatie.
  • XP: Ok. De locatie. En hij zit dus in het domein en in de werkgroep?
  • Sarnix: Eh? Ik weet de locatie.
  • XP: Nee, hij moet in het domein en in de werkgroep zitten.
  • Sarnix: Maar ik weet de locatie …
  • XP: Nee, je weet de locatie niet, want ik zie niets in het domein of in de werkgroep. Zullen we dan maar de naam proberen?
  • Sarnix: Eh ja .. is goed. Het is een HP Deskjet 6940.
  • XP: Neehee, je snapt het niet. Ik moet de naam hebben zoals de printer bekend is in het domein en de werkgroep.
  • Sarnix: Domein? Werkgroep? Het is gewoon een HP Deskjet 6940.
  • XP: Neehee, je snapt er weer helemaal niets van. Zullen we dan maar in het domein en de werkgroep gaan zoeken?
  • Sarnix: Ja, laten we dat dan maar doen.
  • XP: Nou, ik kan niets vinden, hoor. Die hele printer bestaat wat mij betreft niet. Oh en je hebt de drivers al geinstalleerd. Nou, ik kan hem niet vinden, volgens mij klets je maar wat.
  • Sarnix googlet wat en zegt dan: Het is helemaal geen netwerk printert. Het is een lokale printert en hij is ook nog eens aangesloten op deze computer, maar het is geen plug- en playapparaat (al doet dat er nu niet veel toe).
  • XP: Ja, zeg dat gelijk. Ik denk: jij hebt het over een netwerk printer.
  • Sarnix: Nee, joh. Vergissinkje. Het is een lokale printert, aangesloten op de computer alleen niet op LPT1, maar op een TCP/IP port.
  • XP: Ah, een lokale printer op een TCP/IP port, dus het is een lokale printer, die aangesloten is op de computer, maar eigenlijk op het netwerk zit?
  • Sarnix: Heel goed, meneer XP. En ik weet ook nog het IP adres en dat is 192.168.1.99.
  • XP: Kijk, daar kan ik iets mee. Weet je het zeker, want ik kom daar niets tegen.
  • Sarnix: Ik weet het zeker. Kijk gerust nog een keer.
  • XP: Oh ja. Nu zie ik hem ook. Goh wat leuk .. een printer. Nu nog een goede driver er bij installeren.
  • Sarnix: Geen probleem. Die is al geinstalleerd.
  • XP: Echt waar? Maar wat voor printer is het, want anders ben ik bang dat ik toch nog in de war raak.
  • Sarnix: Het is een HP Deskj….
  • XP: Nee, ik weet genoeg. Een HP. Hier heb ik het lijstje van HP. Wat voor HP printer is het?
  • Sarnix: Het is een Deskjet 6940.
  • XP: Die ken ik. Daar heb ik van gehoord. Nou, ik voeg hem gewoon toe.
  • Sarnix: Dat zou geweldig zijn, XP.
  • XP: Geen probleem, Sarnix. Zo zie je maar. Fluitje van een cent.

De howto die mij het licht deed zien.

3 in 1

Ik beleef weinig plezier aan marginale posts in dit blog. Derhalve heb ik besloten om van 3 potentiele en marginale posts er 1 te maken. Voor mijn en uw gemak. Al vrees ik dat ik bleef steken in de 3de persoon enkelvoud.

Deel 1: Sarnix is trendvolger en heeft zich een blender aangeschaft zodat hij naar hartelust smoothies (spreek uit: smoesies) kan maken. En zo geschiedde.

Blendert

Met als resultaat:

Smoothie

Deel 2: Sarnix gaat langs bij Randstad omdat hij toegestaan is beperkt bij te werken. Dit is op oproepbasis mogelijk bij Delta (psychiatrische en TBS-instelling) en bij Quaker Oats. Dat laatste sprak Sarnix aan, want zijn vader heeft daar jarenlang als technisch directeur gewerkt. Bovenaan de ladder dus in tegenstelling tot de onderste trede waar Sarnix zijn opwachting zal maken. Echter, zover is het nog niet. Eerst moest er een instructievideo bekeken worden waarin bijzondere wetenswaardigheden aan het licht kwamen waarvan nu 1 voorbeeld volgt:

Bij Quaker Oats zijn de mensen altijd open en eerlijk tegen elkaar zodat we weten wat we aan elkaar hebben.

En vervolgens moest Sarnix de veiligheidsvoorschriften doorlezen en hier een test over afleggen. Hij slaagde vanzelfsprekend met glans: een 9! Een willekeurige greep uit de voorschriften:

Beeindig direct alle telefoongesprekken als het alarm gaat:

  • Stop telefoongesprekken als volgt: “Ik moet ons gesprek direct onderbreken, ik bel u terug“.”

Deel 3: Sarnix is, hoewel hij uit zijn bed werd gebeld door een werknemer van TNT, een stuk vrolijker. De TNT bracht hem een pakketje met 4 x Haruki Murakami.

Haruki Murakami

Sarnix ergert zich blijkbaar

Als kind ben ik een paar keer in De plompert geweest. Een openluchtzwembad met een wedstrijdbad van 50 meter, een 25-meterbad, een duiktoren tot 12 meter hoog, kinderbadjes, speelfonteinen en een enorme ligweide. Het werd afgebroken want er moest een hotel voor in de plaats komen. En na jaren braakliggen kwam er ook daadwerkelijk een parkeerterrein voor in de plaats.
Als kind kwam ik vaker in het openluchtzwembad van Oud-Beijerland, vergelijkbaar met De plompert, behalve dat er geen duiktoren was. Toen ik 14 was ging het dicht en toen ik 15 was was er een subtropisch zwemparadijs voor in de plaats gekomen. Geen enkel buitenbad meer op een paar vierkante meter na, geen duikplanken meer, de ligweide werd van een 1 a 2 hectare teruggebracht naar 100m2, een stroomversnellinkje, een glijbaan en een lucratief contract voor de chloorleverancier kwamen er voor terug.
Tot een paar jaar geleden kon ik uitwijken naar Rhoon. Daar was nog een 25-meterbad met een aardige ligweide. Het was klein, bijna miniscuul vergelijken bij De plompert en het oude bad in Oud-Beijerland, maar het was nog iets. Tot een paar jaar geleden (2 jaar?) werd besloten dat het niet rendabel was. Dat is namelijk het probleem van openluchtzwembaden: ze zijn niet rendabel. Parken en speeltuinen zijn dat ook niet, net zomin als voetbalveldjes, maar zwembaden zouden rendabel moeten zijn, want daar zijn variabele kosten aan verbonden en mensen die gemeentelijke begrotingen rond moeten krijgen houden niet van dat soort kosten. Een tijdje zullen ze het gedogen, maar blijft irriteren en als ze hun kans schoon zien elimineren ze het.

Het lijkt wellicht overdreven om deze gemeentelijke bestuurders de zwarte piet toe te schuiven, maar wie zou ik anders de schuld moeten geven? En hoe meer ik er over na denk hoe meer het me irriteert. Ik zou zo graag een baantje in De plompert trekken. Ik woon maar een paar honderd meter van de plek waar De plompert ooit was. Ik zou zo graag 1 keer van de duiktoren af springen (als kind mocht ik niet hoger dan 5 meter van mijn vader, maar dat durfde ik met mijn 10 jaar niet). Er werd anders beslist. Het hotel was waarschijnlijk een enorme stimulans voor de economische ontwikkeling van Rotterdam zuid en de kostenbesparingen op de balansen van Oud-Beijerland en Rhoon gaven zoveel nieuwe mogelijkheden. (Er kan een park aangelegd worden. De speeltuin kan uitgebreid worden. De atletiekvereniging krijgt een 400-meterbaan ipv een 200-meterbaan. Er komt verlichting op de begraafplaats.)
De welvaart van openluchtzwembaden is mij afgenomen. Ik gaf de gemeentelijke bestuurders de schuld, maar het is de schuld van de Kleine Mensch. De kleine mensch is de mens die tegen mijn wil inhandelt. Ik ben namelijk de maat der dingen en alles wat plaatsvindt wordt tegen mijn meetlat aangelegd, wars van politiek correctheid, maatschappelijke en/of sociale conventies. Het zijn MIJN zwembaden die verdwenen zijn en er zijn ANDEREN die daar verantwoordelijk voor zijn. Ik wil hier geenszins beweren dat er een complot is om de endloesung van openluchtzwembaden te bewerkstelligen. Eerder wil ik aantonen dat de kleine mens de wereld regeert en daar valt niet veel tegen te doen. Ik ben in mijn eentje duidelijk in ondertal tegenover 6 miljard mede-aardbewoners.

Overigens, mocht je een post willen lezen met een pointe of een mooi afgerond verhaal dan kan je beter nu ophouden met lezen. Ik ben niet van plan veel logica en/of ordening hier in aan te brengen. Er is namelijk buiten het verdwijnen van openluchtzwembaden een heel aantal dingen dat mij niet zint. En aan 1 daarvan ga ik nu ruchtbaarheid geven.

Sarnix had zich een tijd geleden aangemeld op lexa.nl en relatieplanet.nl en dacht korte tijd verlost te zijn van zijn status als vrijgezel, maar dat bleek vooralsnog ijdele hoop. Hij is weer terug bij af en leest iedere week profielen van vrijgezelle dames. Nu gaat Sarnix terug naar de eerste persoon enkelvoud. En ik ben er achter gekomen dat er een type vrouw bestaat dat zichzelf nog steeds als “prettig gestoord” omschrijft. Die uitdrukking doet me denken aan eind jaren 80 begin jaren 90. Net zoiets als het bezigen van de opmerking “fuck de kruk” of het kijken naar de Honeymoon quiz met Ron Brandsteder. Het zijn dingen die je niet meer wilt zien, voelen of horen. Ze maken deel uit van een verleden, dat niet opgegraven dient te worden. Deze vrouwen zijn stuk voor stuk uitzonderlijk gewoon. Tijdens het lezen van zo’n profiel kan ik me aangenaam ergeren aan alle cliche’s. “Prettig gestoorde” vrouwen zijn vrouwen die naar CSI kijken, spontaan zijn en dat vooral ook in een man zoeken, aan spinning doen, vooral houden van een terrasje, de sauna en uit eten gaan, maar ook van een dvd-tje kijken vanaf de bank (met of zonder wijntje).

En over servage.net, de hosting provider van sarnix.nl, hebben we het wel een andere keer.

Zoals ik al zei geen pointe.

NRC Next

Om kosten te besparen liep aan het eind van vorig kwartaal mijn NRC abonnement af. Sinds kort heb ik een proefabonnement op NRC Next genomen. 4 weken voor 10 euro, maar zelfs dat ben ik als weggegooid geld geneigd te beschouwen. NRC Next is een zeer geslaagde en mooi vormgegeven schoolkrant. Het enige dat zich daaraan kan ontworstelen is Aaf Brandt Corstius met haar dagelijkse column.
Twee dagen geleden las ik de NRC Next met meer aandacht dan gewoonlijk. Op de cover stond een grote foto van Marco van Basten met Danny Blind op een trainingsveld ergens in Amsterdam. Ik vond de overgang van DB van Sparta naar Ajax niet bijzonder groot nieuws, maar mensen in mijn omgeving vonden het de moeite van het vermelden wel waard en NRC Next blijkbaar ook. Desalniettemin na tijdenlang niets over sport gelezen te hebben verslond ik pagina na pagina. Over Kuyt en Seedorf en daarna over de voorselectie. Een column van Wilfred Genee, die waarschijnlijk van zichzelf vindt dat hij er een mening op moet nahouden. Of misschien vindt de redactie dat hij er een mening op moet nahouden. Ik lees over de perikelen van Gomez en Reker bij PSV, dan het stuk over Danny Blind en wat ze daar bij Sparta van vinden. De aanstelling van Martin Jol (ik zeg ook vaak Dick als ik Martin bedoel. Pim en Gert-Jan houd ik makkelijker uit elkaar) als trainer van HSV krijgt 2 pagina’s. Artikelen over de eerste divisie en zelfs het belgisch voetbal wordt niet buiten beschouwing gelaten. Het kan niet op en blijkbaar heb ik het erg gemist, want ik lees ieder artikel van aanhef tot eind. Over Pierluigi Collina en Frank de Boer in Den Haag. Over Petacchi (doping, wat anders?) en Grim Vuijsters (wat nu weer? Dennis gaat toch wel naar de spelen.). Ab Krook laat ik links liggen (over schaatsen lezen als het 25 graden is?). Over Coppi, ins en outs van Nederlanders in de Giro. Erg actueel is deze informatie niet, maar nog steeds gaat er geen lampje bij me branden. Deze NRC Next valt bij mij bijzonder in de smaak, dus waarom klagen? Dan komt er een mooi artikel over Inter Milan, voorafgegaan door een foto van 2 pagina’s breed. Het gaat over de geschiedenis van Inter Milan. Uit hetzelfde jaar als Feyenoord, dus dat schept direct een band. Ik gun ze het kampioenschap van harte. Zij weten net als Feyenoord fans wat lijden is. Zij weten ook hoe een zondagmiddag je hele weekend kan verpesten. Hoe het is om gedesillusioneerd naar het veld te staren als de spelers al lang en breed onder de douche staan. Echter op het eind van het artikel blijkt dat ze dit weekend geen kampioen van Italie zijn geworden. Verloren van AC Milan nota bene. En dat is het moment dat er een lampje bij me gaat branden. Ik lees alleen over sport en ben al op pagina 19. Ik verneem dat een club geen kampioen is geworden, maar waar toch 4 pagina’s voor worden uitgetrokken. Hier is geen sprake van dwingende onontkoombare realiteit, waar dringend verslag van moet worden gedaan. Althans, niet in NRC Next. Ik sla de krant terug naar de voorpagina en zie in koeieletters: SPORTWERELD PRO, daaronder in dezelfde koeieletters: AD en begrijp dat de krantenjongen een vergissing heeft begaan.