Sarnix.Blog Rotating Header Image

Downers

Marvin zie ik de volgende dag. Hij is groot en sterk met een sterk atletisch lichaam en net als ik 19 jaar. Hij sloft op zijn slippers zoals iedereen hier. Hij draagt een trainingspak en een zonnenbril. Dreadlocks hangen voor zijn ogen als hij me toeknikt. Ik knik terug en probeer het gevaar van zijn aanwezigheid in te schatten. Hij lijkt me een aardige jongen, maar onvoorspelbaar. Is dat wel een indruk of leid ik dat af uit het feit dat hij bijna continu in de separeerruimte wordt gehouden?

Als ik hem de 2de keer zie valt me pas op hoe langzaam hij door de gang sloft. Ik heb geen idee in welke mate hij de wereld om hem heen waarneemt of tot zich door laat dringen. Hij komt naast me zitten op de gang. Hij draait een shaggie van me en rookt hem op alsof dit het beste is dat hem kan overkomen. En zeer waarschijnlijk is dat daadwerkelijk het geval. Hij drukt zijn shaggie uit en draait er nog 1. Ik geef hem vuur en het beetje energie dat hij net nog aan de dag legde lijkt langzaam weg te vloeien. Tijdens het roken valt zijn kin af en toe op zijn borst en lijkt hij even uit zijn trance te ontwaken. Zo geconcentreerd als hij net rookte zo weinig aandacht heeft hij nu voor zijn shaggie. Als hij hem naar zijn mond brengt zie ik de grote kegel as, die vlak voordat hij het shaggie in zijn mond steekt afbreekt en op zijn trainingspak valt. Hij neemt het waar, neemt dan een diepe trek en doet dan een halfslachtige poging om de as weg te vegen.

Het personeel slaat af en toe praat uit waaruit blijkt dat ze zichzelf op de borst slaan wat betreft hun moed en onversaagbaarheid ten aanzien van Marvin. Hoe agressief hij ook wordt ze krijgen hem er wel onder. Ik heb het nog steeds niet gezien. Ik heb hem 1 keer horen tegenstribbelen, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat er veel kracht mee gepaard gaat. Hij is sterk, maar hij zit zo onder de downers dat hij geenszins tot echte tegenstand in staat is.

Zo gaat het dagenlang. Marvin sloft en laat bij ieder shaggie de as op zijn trainingspak vallen en veegt die alleen weg als hij gezien heeft dat het er op viel. Hij draagt zijn onafscheidelijke zonnebril. Ik geloof niet dat ik hem 1 keer in de ogen heb kunnen kijken. Hij doet me denken aan de indiaan uit One flew over the cuckoo’s nest. Een aardige, ongevaarlijke reus.

Het personeel lijkt in paniek. Er wordt snel heen en weer gelopen. Er wordt tegen elkaar geroepen en het veiligheidsprotocol wordt in werking gesteld. Ze doen erg hun best om nonchalant over te komen. En eindelijk hoor ik het: tijdens het luchten is Marvin ontsnapt. Ik krijg een glimlach op mijn gezicht. Ik voel me enigszins in de maling genomen door hem, maar ben vooral geamuseerd. Was die sloomheid zo geacteerd en hij heeft hij op zijn moment gewacht? Ik krijg te horen dat het niet leuk is. Voor niemand, ook niet voor Marvin, want die krijgt er problemen bij. Nu lach ik mijn tanden bloot.

Be Sociable, Share!
  • Twitter
  • Facebook
  • email
  • StumbleUpon
  • LinkedIn
  • Reddit
  • Tumblr
  • Google Bookmarks