Om niet geheel een jaar verstoken te zijn van updates van dit blog bij dezen een quick & dirty post. Als je deze paradox op kan lossen laat het me weten! Zo niet, dan vergeet ik waarschijnlijk de naam er bij te zetten zodat je het misschien wel nooit te weten komt.
Paradox
Corrida de toros
Zondag was ik in Las Ventas om naar het stierenvechten te kijken. Vooraf had ik geen enkel idee wat ik er van zou vinden en nog steeds weet ik niet zo goed wat ik er van moet vinden. Ik had gedacht dat het enorm druk zou zijn, maar het hoogseizoen begint in april en houdt een paar maanden later al weer op. Nu aan het einde van september waren de tribunes hooguit voor een kwart gevuld. En onder alle aanwezigen waren veel toeristen, die net als ik naar een authentiek spaans evenement dachten te gaan, maar ik heb zoveel talen horen spreken dat het nauwelijks nog spaans aandeed.
Als ik me van te voren er in had verdiept had ik geweten dat het stierenvechten volgens een vastgesteld protocol verloopt. Van ieder onderdeel heb ik een (heel) kort filmpje gemaakt.
Niet zo geschikt voor de jeugdige lezert!
De stier wordt losgelaten en de kracht en de intelligentie van de stier worden gemonsterd.
De picador steekt een lans in de nek van de stier.
Banderillas worden in de stier gestoken.
De matador moet zijn controle over de stier laten zien.
De matador steekt een licht gekromd zwaard tussen de schouderbladen van de stier.
Deze matador was niet zo goed en werd telkens uitgefloten. Ik vermoed dat hij veel risico nam en steeds in 1 x het hart wilde raken. Uiteindelijk lukt het hem.
De stier wordt afgemaakt.
Sarnix doet iets niet goed
Voor mijn verjaardag kreeg ik een boekenbon in zo’n mooie envelop van de Selexyz. Meestal hoef ik niet zo lang na te denken en weet ik wel welk boek ik er mee ga halen. Het werd Difference & repetition van Deleuze. De middag dat ik in de stad was en bij Donner langs ging had ik de boekenbon niet bij me, wat me er niet van weerhield om Difference & repetition aan te schaffen.
Welk boek zou het dan moeten worden nu ik nog steeds de boekenbon in mijn bezit had? Ook dat wist ik wel: A thousand plateaus van Deleuze & Guattari. Na Anti-Oedipus wil ik dat toch ook heel graag lezen. Na mijn vorige bezoek aan Donner weet ik dat A thousand plateaus 24 euro kost en na de website van Amazon Duitsland weet ik dat het daar voor 18 euro te koop is, zonder bezorgkosten. Dus wat valt er vandaag in de bus: A thousand plateaus gekocht via amazon.de.
Nu zit ik nog steeds met een boekenbon waar ik een boek voor kan halen en waar denk ik aan? What is philosophy van Deleuze & Guattari. En ga ik die dan wel via Donner kopen? Nee, maar dat is alleen maar omdat ie niet meer verkrijgbaar is. In de toekomst dan? Wellicht, maar grote kans dat ie ergens op internet stukken goedkoper is …
Topsport
Voor het eerst zag ik het bij het braziliaanse voetbalteam. Ze hadden een wedstrijd gespeeld en Ronaldinho, Kaka en Roberto Carlos stonden in de badruimte van de kleedkamer bij een opblaaszwembad te kijken. De inspanningsfysioloog sleepte zakken vol ijsblokjes aan om deze in de badjes, die al redelijk gevuld met water en ijsblokjes waren, leeg te kieperen. Later zag ik het ook bij het nederlands dames hockeyteam en grote kans dat veel professionele sporters na een vergaande inspanning een ijsbad nemen. Ijsbaden gaan de zwellingen van spieren tegen die optreden na een enorme krachtsinspanning. Fysiologen spreken van een dag minder herstel die nodig zou zijn om het lichaam te preparen voor de volgende inspanning/wedstrijd. Zeker op een evenement als het WK zie ik daar wel de voordelen van in.
Vandaag fietste ik naar de universiteit om te squashen. Dat is iets meer dan 8 kilometer fietsen en op de racefiets ben ik geneigd hard te gaan fietsen. Met een flinke vaart tegen de Brienenoord op en eenmaal op de universiteit aangekomen heb ik geen warming-up meer nodig. Vervolgens heb ik 5 sets gesquashed voor de positie van King of the hill van de piramide competitie. Verloren. 
Gedouchet en daarna weer ruim 8 kilometer fietsen. Thuis aangekomen ben ik in mijn zwembadje gaan zitten en voelde me even topsporter. Flinke inspanning en daarna de zwelling van mijn spieren tegengaan in niet zo heel erg koud water. Geen idee of het veel helpt, dat zie ik morgen wel. En was ik nu zo’n sportsporter vandaag? Tuurlijk, maar toch zat ik niet zonder de onderste Gelatelli (de Choco Crisp!) in mijn badje te genieten van de warme namiddagzon.
This is the life!
Het is niet zo dat de champagnekurken in het rond blijven vliegen. Er is misschien veels te weinig uit de video van Rick Ross terug te vinden in mijn leven. Wat wel terug te vinden is is een glimp van wat het leven zou moeten zijn. Ik heb geen ho’s in Memphis noch in Maryland, maar wel een espresso-apparaat van Siemens.
Mijn Siemens espresso-apparaat haperde eerder, maar disfunctioneerde vorige week totaal. Mijn machine spuugde koffie niet in mijn kopje maar in het afvalbakje van het koffieprut (of is het de prut?). Om te achterhalen wat ik er aan kon doen sloeg ik de manual open. In de handleiding werd gewag gemaakt van kleine ongemakken aan het apparaat die zelf verholpen kunnen worden. Echter, mijn probleem viel onder de categorie “meer dan een klein ongemak”. Het advies volgens de handleiding: bel de hotline. De hotline was op zaterdagmiddag beschikbaar. Een zeer hulpvaardige dame noteerde mijn klacht, het serienummer van het apparaat en wat kreeg ik te horen?
“Meneer, u wordt gebeld door firma X. Firma X maakt met u een afspraak om het apparaat op te halen. U krijgt een vervangend espresso-apparaat. Zodra uw eigen apparaat gerepareerd is neemt firma X contact met u op. Zij nemen het vervangende apparaat mee terug en u kunt weer gebruikmaken van uw oude gerepareerde apparaat.”
En dan denk ik: “This is the life!”
Geen TV
Een tijdje terug dacht ik UPC te slim af te zijn. Ik heb mijn kabeltv opgezegd in de verwachting dat ik toch wel tv kon blijven kijken. En dan zonder dat het geld kost. Eerst een maand opzegtermijn en per 26 oktober zou het afgelopen zijn. De mevrouw aan de telefoon vertelde dat het signaal nog enkele weken doorgestuurd zou worden, maar dat het dan zou verdwijnen. “Ja, ja, mevrouwtje”, dacht ik nog. Nu op maandag 8 februari wil ik onder het eten het sportjournaal kijken en zie ik niets anders dan ruis op de tv op ieder kanaal. Ruim drie maanden na opzeggen blijk ik dan werkelijk afgesloten.
Voorlopig zal ik geen tv kunnen kijken en heb ik geen idee op welke termijn ik een nieuw tv-abonnement aan ga schaffen. Geen mogelijkheid meer om half leuke, half interessante programma’s. Het journaal zal ik wel gaan missen, net als het sportjournaal, maar al stukken minder De wereld draait door.
Vooralsnog vind ik het erg ontspannen en geniet ik er zelfs van. Net thuisgekomen van een wedstrijd zaalvoetballen en dan is het verleidelijk om half versleten op de bank wat te zappen en heen en weer te schieten tussen Pauw & Witteman en Nova en een of andere film, onderbroken door reclameblokken, die ik al een keer heb gezien. En dat kan nu niet! Fantastisch eigenlijk …. eh …. voorlopig.
Dus nu geen nederland 1, nederland 2, nederland 1, rtl nog wat, nederland 2 en dan toch maar weer nederland 1, want die ene gast zal nu wel aan het woord komen bij P&W, maar wat posten op dit blog en dan Dostojevski lezen. Schuld en boete, al bevalt de titel Misdaad en straf me beter. Hoe komt dat toch, blijf ik me afvragen, dat een russische romantitel zo verschillend vertaald kan worden? Is de oorspronkelijke titel zo ambigu of werd misdaad zo anders beleefd in het Rusland van de 18e eeuw? Is een misdaad direct een schuld t.o.v. de tsaar die ingelost moet worden met straf/boete?
Wilders en Peter R. de Fiets
Blijkbaar ontkom ik zelfs niet aan schrijven over Wilders. Na een uitzending van Pauw & Witteman moet ik er aan geloven. Als Peter R. de Vries op hoge poten uiting geeft aan zijn morele verontwaarding kan ik zelfs niet meer zwijgen en dat terwijl het me toch nauwelijks aangaat.
Het draait allemaal om het idee van Wilders om een hoofddoekjesbelasting in te voeren. Het gewraakte woord is “kopvoddentax”. En dat is reden tot ontzetting bij De Vries. Een kop is volgens hem iets van een dier. Wilders zou moslims daarmee reduceren tot dieren, tot beesten. Volstrekt selectieve verontwaardiging, want alhoewel we het nooit leuk vinden om “houd je kop” te horen, we voelen ons niet gereduceerd tot een dier. En “vod” in plaats van “doek” was ook al zo erg. Alleen met het woord “tax” was niets mis. Waar wel iets mis mee was en volledig, was het achterwege blijven van excuses, zo vond De Vries. Had Wilders zijn excuses voor zijn uitglijder aangeboden dan waren ze even goede vrienden geweest. Dan zand erover!
Uiteindelijk draait het niet eens zo zeer om het woord “kopvoddentax”. De Vries ziet Wilders als een gevaar voor de samenleving. Als een destabiliserende factor die de sociale cohesie bedreit. Beledigingen zoals die uitgaan van het woord “kopvoddentax” vindt hij nergens terug in de parlementaire geschiedenis. Op dat moment valt een tafelgenoot hem bij en zegt: ‘”Vooroorlogs”, wat door De Vries wordt beaamd. Wilders wordt impliciet vergeleken met waarschijnlijk de N.S.B. Wilders als een nieuwe variant van Seyss-Inquart en de dreiging die daar van uit gaat zorgt er voor dat De Vries zich geroepen voelt dit gevaar een halt toe te roepen.
Echter, De Vries is Wilders, maar dan met een minteken ervoor. Waar Wilders een bedreiging voor de nederlandse samenleving ziet door een toename van het aantal moslims, ziet De Vries een bedreiging voor de nederlandse samenleving door rechts populisme, kleinburgerlijk rechts of hoe u het wilt noemen. Wilders ziet een analogie tussen de koran en Mein Kampf. De Vries ziet een analogie tussen de P.V.V. en de N.S.B. Beiden proberen op oneigenlijke gronden door het trekken van een vergelijking met het nationaal socialisme de ander (Wilders, de moslim) te diskwalificeren.
Het zou misschien fijn zijn om zo’n discussie als gestart door De Vries op inhoudelijke argumenten te kunnen beoordelen, maar die zijn er niet. In die zin is de analogie compleet. Er wordt uiting gegeven aan sentimenten en overal huist het gevaar waar wat aan gedaan moet worden. Het één overstijgt het ander niet en v.v. De Vries ziet Wilders als een totaliteit, zoals Wilders de moslims als een totaal probleem voor de samenleving zit. De één is de ander met een minteken er voor en meer niet.
P.s. Het thema is de ander (ik en de ander) en welllicht dat ik daar komende dagen wat verder op in zal gaan aan de hand van Wilders. Ik zal een artikel uit de NRC, waarin de politiek zich van zijn slechtste kant laat zien, proberen te duiden. Ook het ministerie van Binnenlandse Zaken overstijgt het niveau van Wilders niet en laat zien dat onze democratie totalitaire neigingen vertoont.
Mexicaanse griep
Afgelopen dinsdag was voor mij de eerste dag van het nieuwe collegejaar. Na afloop fiets ik naar huis en het begint direct te regenen. Ik word nat tot op mijn onderbroek en sta zo in de Lidl mijn boodschappen af te rekenen om daarna doorweekt op mijn fiets te stappen en de tocht voort te zetten. Thuisgekomen trek ik al mijn kleren uit en ga onder een warme douche staan.
De volgende dag fiets ik naar de universiteit en ondanks dat ik goed geslapen heb voel ik me niet heel fit en een beetje hangerig. Na de colleges fiets ik naar J. Als ik aan zijn deur sta voel ik me al een beetje leeg. Het is weliswaar 9km fietsen, maar toch ben ik uitgeblust. Als ik aan het einde van de middag letterlijk wil opstaan om naar huis te gaan kost het me heel veel moeite. Eenmaal thuis maak ik eten klaar, maar ik werk het met het grote tegenzin naar binnen. En dat doet me denken aan de keer dat ik het norovirus te pakken had. Geen trek in eten en misselijk zijn slechte voorbodes.
‘s Avonds ga ik niet al te slecht naar bed en val in slaap. Echter, na een uur wordt ik wakker en voel me koortsachtig. Het lukt me niet meer om in slaap te vallen en ik voel de koorts toenemen. Mijn lichaam staat in brand. Het is uit te houden, maar ik zweet wat af onder mijn dekbed en voel me misselijk. Pas tegen 7 uur ‘s ochtends voel ik de koorts afnemen en val ik in slaap. De emmer naast mijn bed blijft ongebruikt.
Om half 12 zit ik aan mijn ontbijt. Met tegenzin eet ik 2 boterhammen en probeer zoveel mogelijk te drinken. Dan moet ik snel naar de w.c. en constateer diarree. Niet 1x, maar een aantal keer en de viscositeit neemt snel af. Gedurende de dag drink ik zo’n 3 liter, wat ik nodig denk te hebben en ben blij dit binnen te houden. In plaats van gewoon brood besluit ik geroosterd brood te eten en neem me voor dat ‘s avonds weer te doen.
‘s Avonds heb ik geen trek. Ik voel me misselijk, leeg, moe, heb hoofdpijn en het ook erg warm. Ik meet mijn temperatuur niet. Ik ben bang dat ie al hoog is en dat ie nog gaat oplopen. Ik denk niet dat het me gaat lukken om nog 2 geroosterde boterhammen te eten. Te misselijk. Ik besluit een paracetamol te nemen en hoop op dat ik deze binnen kan houden. Dat lukt. Het is half 9 en ik ga op de bank liggen.
Het is volslagen donker als ik wakker word. Het blijkt half 11 te zijn. 2 uur geslapen! Daarbovenop voel ik me niet misselijk en heb geen hoofdpijn. Ben ik aan het opknappen of is de paracetamol zijn werk aan het doen of is dat hetzelfde in dit geval? Hoe dan ook ik maak er direct gebruik van. Ik rooster 2 boterhammen en probeer zoveel mogelijk te drinken. Ik voel me haast gelukzalig. Ik was bang dat de mexicaanse griep nu serieus in zou zetten en deze al is het misschien maar een adempauze had ik geenszins verwacht.
Om half 1 ga ik naar bed. Ik luister nog heel even naar een audioboek, maar leg mijn iPod al snel weg. Ik val in slaap en word de volgende ochtend om half 10 wakker. Ik blijf liggen tot 11 uur als ik uit bed word gebeld. Ik constateer dat het alweer vrijdag is en dat ik me stukken beter voel. Toch voel ik me nog steeds misselijk en moe. Ik houd er rekening dat de koorts toch kan terugkeren. Ik besluit mijn temperatuur te meten, maar constateer slechts 36,7 graden. Het is eerder de benauwdheid waardoor ik het zo warm heb. Mijn huis is al snel wat benauwd, maar ik merk dat ademhalen niet gaat zoals het behoort te gaan. Iedere maaltijd eet ik 2 geroosterde boterhammen. Wanneer ik me ‘s middags nog steeds zo voel neem ik een paracetamol. Hij lijkt weer zijn werk te doen.
Vannacht heb ik weer goed geslapen. Ik weet niet precies hoeveel uur, maar het waren er meer dan 8. Vandaag keer ik echt terug in het land der levenden. Ik neem een douche, trek iets anders aan dan een pyjama, doe de afwas die zich in de loop van afgelopen dagen zich had opgestapeld en draai een was. Vandaag drink ik na iedere maaltijd koffie. Afgelopen dagen heb ik daar van af moeten zien, maar nu vormt het geen enkel probleem. Er gaat niets boven espresso.
Morgen? Geen idee, misschien naar buiten. Het weer lijkt iets beter te worden en wellicht dat ik me wat uitgeruster voel en zelfs zin heb in een wandelingetje. Als dit het was en dit de mexicaanse griep was is het een haast teleurstellende ervaring. (Eng om zoiets te schrijven als je nog niet helemaal hersteld bent. Vragen om problemen.) Vergeleken met het norovirus heeft het nauwelijks vat op mijn lichaam. Na de eerste nacht en dag moet ik achteraf constateren dat ik het ergste dan al gehad heb. Op het moment zelf denk ik dat het ergste nog moet komen en die gedachte is fnuikend. Die ervaring had ik met het norovirus. Dat was zo agressief en had mijn lichaam volkomen in zijn macht. Na 2 weken geradbraakt te zijn ging ik voor het eerst naar buiten om boodschappen te doen. Ik kwam thuis en het zweet stond weer op mijn voorhoofd. 2×2 weken misselijk, hoofdpijn, projectielbraken, diarree, koorts en dat zonder me tussentijds ook maar iets beter te voelen. 2×2 weken kreeg ik het voor mijn kiezen. En die mexicaanse griep? Eigenlijk 1 nacht van koorts dus en een dag van misselijkheid, diarree, hoofdpijn en moeheid, maar niet veel later daarna begint het herstel al. In totaal 24 uur ellende en dan langzaam maar zeker op weg naar volledig herstel.